Faire le lien

Moi qui me plaignait de vivre en ermite dans ma zone blanche, je rencontre quand-même pas mal de monde. Après avoir noué des contacts avec différents pays européens et rencontré de nombreuses belles personnes nous voici en contact avec l’Amérique du sud. La problématique EHS ne se limite pas à notre environnement proche, c’est un véritable problème mondial avec une prise de pouvoir complète des lobbies de la téléphonie sans fil à travers les institutions, les gouvernements, le corps médical et les média.

Nous ne changerons plus le monde, les intérêts financiers sont tellement énormes et les habitudes de consommation tellement ancrées dans les comportements humains qu’il est malheureusement trop tard pour encore espérer un rapide retour à des normes plus sécuritaires.

Nous avons tous notre avis et des idées sur comment lutter contre cette injustice car nous ne sommes pas tous égaux devant cette pollution électromagnétique. L’urgence n’est plus aux idées mais à la protection des personnes les plus touchées par cette pollution. Ce ne sont pas les gens qui sont malades mais bien les conditions de vie sur cette planète qui sont devenues invivables pour l’humain, le monde animal et végétal.

Je reste cependant positif et avec notre petite asbl, tel le colibri, nous essayons de proposer à notre échelle les actions qui permettent de soulager, d’informer et de réconforter les personnes concernées autour de nous. Nous avons arrêté de nous plaindre, nous essayons maintenant de mettre en place des solutions abordables pour améliorer nos conditions de vie dans notre lieu de vie. C’est entre autre pour cette raison que je me suis mis à la couture à 63 ans. Nos ateliers permettent également aux personnes isolées de rencontrer et de partager leurs expériences en zone protégée.

Le prochain atelier portera sur le renforcement de notre système limbique à travers diverses initiations en Taî Chi et Qi Gong. Ce sera le dimanche 17 septembre à Rièzes. P.A.F. 10 €. Renseignements et inscriptions : Regine.caxton@proximus.be

Wereldberoemd in mijn dorp

Het leven van een EHS zit vol verrassingen, we kregen gisterochtend een e-mail van Nederlandse vrienden met de vraag om te zorgen voor een Braziliaan die door Europa reist om interviews af te nemen over de EHS-kwestie. Deze jongen was al enkele dagen in Europa en was al naar het Noorden, Zweden, Denemarken, … Hij wilde de organisatoren van de Europese bijeenkomst in juni 2023 ontmoeten. Dus haalden we hem op zaterdag 2 september op de luchthaven van Charleroi op omdat er momenteel geen trein is tussen Charleroi en de dichtstbijzijnde stad bij ons dorp en het 3 uur met de bus duurt om 60 km af te leggen, terwijl het slechts 1 uur met het vliegtuig duurde om vanuit Denemarken in België aan te komen.

Iemand oppikken die je niet kent op een luchthaven zonder smartphone is een huzarenstukje. De blootstelling aan WIFI en de menigte die de smartphone op een gegeneraliseerde manier gebruikte, mijn hersenen draaiden in een vacuüm en mijn lichaam vroeg me om het wachten niet te lang te verlengen. Het was lang geleden dat ik deze verwarring en deze staat van hulpeloosheid had gevoeld, ik kon de parkeerplaats niet vinden, ik was helemaal de weg kwijt.

We slaagden er nog steeds in om onszelf te vinden dankzij de naam die op een karton stond geschreven en in minder dan een uur keerden we terug naar ons huis in de witte zone. Ik heb toen een interview van 2 uur in het Engels gegeven. Ons lichaam heeft echt onvermoede bronnen.

We nodigden de Braziliaan uit voor de maaltijd en stelden een kamer voor hem beschikbaar. Deze zondag kwam David bij ons en hij is het die zich nu leent voor de oefening van het interview. Vanmiddag ontvangen we een echtpaar dat op zoek is naar informatie over hoe je een huis kunt beschermen tegen de ether. Sinds de oprichting van de vereniging hebben we geen rustdag meer. Onze Braziliaanse vriend host een YouTUBE-kanaal, hij is te vinden op « slowphone », sommige video’s zijn vertaald in het Engels.

Mondialement connu dans mon village

La vie d’un EHS est pleine de surprise, nous avons reçu hier matin un mail d’amis hollandais nous demandant de prendre en charge un Brésilien de passage en Europe pour réaliser des interviews sur la problématique EHS. Ce garçon était en Europe depuis quelques jours at avait déjà voyagé dans le Nord, Suède, Danemark, … Il voulait rencontrer les organisateurs du rassemblement Européen de juin 2023. Nous avons donc été le chercher à l’aéroport de Charleroi ce samedi 2 septembre car il n’y a plus de train pour le moment entre Charleroi et la ville la plus proche de notre village et il faut 3h de bus pour parcourir 60 km alors qu’il a fallu seulement 1 h d’avion pour arriver en Belgique du Danemark.

Récupérer quelqu’un qu’on ne connait pas dans un aéroport sans smartphone est un exploit. L’exposition au WIFI et la foule utilisant le smartphone de façon généralisée, mon cerveau tournait dans le vide et mon corps me demandait de ne pas prolonger trop longtemps l’attente. Il y avait longtemps que je n’avais plus ressenti cette confusion et cet état d’impuissance, je n’arrivais plus à retrouver le parking, j’étais complètement perdu.

Nous avons quand même réussi à nous trouver grâce au nom écrit sur un carton et en moins d’une heure, nous sommes retournés dans notre habitation en zone blanche. J’ai ensuite donné une interview de 2 heures en Anglais. Notre corps a vraiment des ressources insoupçonnées.

Nous avons invité le Brésilien pour le repas et nous lui avons mis une chambre à disposition. Ce dimanche, David nous a rejoint et c’est lui qui maintenant se prête à l’exercice de l’interview. Cet après-midi, nous recevons un couple qui cherche des infos sur comment protéger un logement des ondes. Depuis la création de l’asbl, nous n’avons plus de jour de repos.
Notre ami brésilien anime une chaine YouTUBE, on peut le retrouver sur « slowphone », certaines vidéos sont traduites en Anglais.

Werken aan het limbisch systeem

Onze maandelijkse workshops proberen verschillende manieren aan te pakken om de schadelijke effecten van blootstelling aan elektromagnetische vervuiling tegen te gaan. We organiseerden ontmoetingsdagen om opnieuw contact te maken tussen individuen, we organiseerden een workshop over beschermingsmiddelen en zonder de medische wereld te willen aanraken, zijn we op zoek naar manieren om onze hersenen te helpen correct te reageren.

Meer dan 15 jaar lang beoefenden we Tai Chi en Qi Gong, mijn vrouw probeerde ook Yoga, momenteel wendde ik me tot de contemplatie van kikkers in mijn vijver. Ongeacht de techniek is het doel om de hersenen in staat te stellen het parasympathische systeem te activeren om de overactiviteit van de orthosympathicus tegen te gaan die zich verdedigt tegen de agressiviteit van de omgeving. Dit kan worden bereikt door middel van bepaalde lichaamstechnieken.

We ontmoetten Christine Dassargues, lerares Tai Chi en Qi Gong die uitlegt: « Ter herinnering, de belangrijkste doelstellingen zijn om je lichaam te bewonen, om het te bevrijden door zachte bewegingen door Chi (= vitale energie volgens de Chinese geneeskunde) in jezelf en buiten te leren voelen en het optimaal te laten circuleren. Het is een oefening die je volledige aanwezigheid en bewustzijn op elk moment zal ontwikkelen terwijl je de geest ontspant. 

QiGong toont direct zijn therapeutische doelen. Zijn bewegingen zijn vrij gemakkelijk te leren, ze zien eruit als niets maar werken heel diep. De QiGong van de « Draak en Tijger » is echt beroemd om genezing: gewrichten, wervelkolom … Het versterkt effectief de immuniteit (ook bekend om kankerzorg en -preventie). Tai Chi met de vorm van de 108 houdingen lijkt van buitenaf meer op een choreografie, maar dan van binnenuit gespeeld. Het ontwikkelt Chi en bewustzijn. Het is dezelfde diepgaande aanpak als QiGong, met een grotere golf van vrijheid in de bewegingen. De leercurve is langer, maar spannend! »

Deze visie op de dingen is in lijn met de woorden van Magda Havas in termen van wat er moet worden gedaan om een minimum aan gezondheid, uitzetting, herstel van het limbisch systeem, versterking van het immuunsysteem en ontgifting te herstellen.

Onze workshop op 17 september zal een initiatie zijn gegeven door Christine, ook EHS, op een plek die bewaard is gebleven van de ether. We zullen de maaltijd delen en het zal een gelegenheid zijn om veel vragen te stellen en elkaar te ontmoeten. P.A.F. 10 €. Informatie en inschrijving: regine.caxton@proximus.be

Travailler sur le système limbique

Nos ateliers mensuels essaient d’aborder différents moyens de contrer les effets néfastes de l’exposition à la pollution électromagnétique. Nous avons organisé des journées de rencontre pour retisser liens entre les individus, nous avons organisé un atelier sur les moyens de protection et sans vouloir toucher au monde médical, nous cherchons des pistes pour aider notre cerveau à réagir correctement.

Pendant plus de 15 ans, nous avons pratiqué le Taï Chi et abordé le Qi Gong, ma femme a également essayé le Yoga, actuellement je me suis tourné vers la contemplation des grenouilles dans ma marre. Peu importe la technique, le but est de permettre au cerveau d’activer le système parasympathique pour contrer la suractivité de l’orthosympathique qui se défend contre l’agressivité de l’environnement. On peut y arriver à travers certaines techniques corporelles.

Nous avons rencontré Christine Dassargues, professeur de Taï Chi et de Qi Gong qui nous explique : « Pour rappel, les principaux objectifs sont d’habiter son corps, de le libérer par des mouvements doux en apprenant à sentir le Chi (= énergie vitale selon la médecine chinoise) en soi et à l’extérieur et à le faire circuler de manière optimale. C’est une pratique qui va développer votre pleine présence et conscience à chaque instant tout en détendant le mental. 

Le QiGong affiche directement ses visées thérapeutiques. Ses mouvements sont assez faciles d’apprentissage, ils n’ont l’air de rien mais travaillent très profondément.Le QiGong du « Dragon et Tigre » est vraiment réputé pour soigner : les articulations, la colonne … Il renforce efficacement l’immunité (aussi réputé en soin et en prévention du cancer). Le TaiChi avec la forme des 108 postures ressemble plus, de l’extérieur, à une chorégraphie mais qui se joue de l’intérieur. Il développe le Chi et la conscience. C’est la même démarche en profondeur que le QiGong, avec un élan de liberté plus grand dans les mouvements. L’apprentissage en est plus long, mais passionnant ! »

Cette vision des choses rejoint les propos de Magda Havas au niveau de ce qu’il faut mettre en place pour recouvrer un minimum de santé, éviction, restauration du système limbique, renforcement du système immunitaire et détoxification.

Notre atelier du 17 septembre sera une initiation donnée par Christine, également EHS, dans un lieu préservé des ondes. Nous partagerons le repas et ce sera l’occasion de poser de nombreuses questions et de se rencontrer.
 P.A.F. 10 €. Renseignements et inscriptions : regine.caxton@proximus.be

De stormen van het leven

Dit einde van augustus is op vele vlakken spectaculair geweest, tussen de kippen die door de buizerds zijn gedood, Remy na beet met 100 steken is gestikt, de bliksem die onze modems en huurders een beetje bijzonder laat ontploffen, we weten niet wat we moeten kiezen.

Het is echter nog steeds het afsluiten van het internet voor een week dat me met de beste herinnering achterlaat omdat het volledige digitale ontkoppeling wordt genoemd. We leefden al als kluizenaar maar zonder internet en zonder telefoon wordt onze witte zone een waar paradijs. Om te zeggen dat sommigen fortuinen betalen om naar Patagonië te vluchten voor digitale ontkoppeling. Hier kost deze week van welzijn niets. Ik kon opnieuw interactie hebben met de kikkers, luisteren naar het vogelgezang en de vleermuizen op het feest zien. Geen goed of slecht nieuws, alleen mijn vrouw, de kat en de natuur om de avonden op te vrolijken. Wat een vreugde.

Helaas duurt dit geluk maar een tijdje en met de terugkeer van het internet en mijn mailbox is het de terugkeer van facturen, in te vullen vragenlijsten en verplichtingen. Gelukkig waakt er een beschermengel over mijn geestelijke gezondheid en werd de internetuitval gevolgd door een stroomstoring, een extra kortstondige adempauze.

Dus de terugkeer naar het beschaafde leven is hervat, Remy is gered, de huurders zijn vertrokken en we hebben het kippenhok goed beschermd om de buizerds te ontmoedigen.

Les orages de la vie

Cette fin de mois d’aout aura été spectaculaire à bien des niveaux, entre les poules tuées par les buses, Remy recousu après morsure avec 100 points de suture, la foudre qui explose nos modems et des locataires un peu spéciaux, on ne sait que choisir.

Pourtant, c’est quand même la coupure d’internet durant une semaine qui me laisse le meilleur souvenir car cela s’appelle de la déconnection numérique complète. On vivait déjà en ermite mais sans internet et sans téléphone, notre zone blanche devient un véritable paradis. Dire que certains paient des fortunes pour fuir en Patagonie pour de la déconnection numérique. Ici, cette semaine de bien-être n’a rien coûté. J’ai pu redialoguer avec les grenouilles, écouter le chant des oiseaux et voir les chauves-souris à la soirée. Pas de bonne ou mauvaise nouvelle, juste mon épouse, le chat et la nature pour agrémenter les soirées. Quel bonheur.

Hélas, ce bonheur ne dure qu’un temps et avec le retour d’internet et de ma boîte mail, c’est le retour des factures, des questionnaires à remplir et des obligations. Heureusement, il y a un ange gardien qui veille sur ma santé mentale et la coupure internet a été suivie par une coupure de courant, un répit supplémentaire de courte durée.

Le retour à la vie civilisée a donc repris, Remy est sauvé, les locataires sont repartis et nous avons reprotégé le poulailler convenablement pour décourager les buses.

De Gouden Kooi

Het debat is levendig met mijn vrouw over de naam van schuilplaatsen die zijn gebouwd om onszelf te beschermen tijdens onze slaap, op kantoor of in het theater. We gaan binnenkort experimenteren met de beschermde stoel in een bioscoop en we zijn het nog steeds niet eens over de naam die we aan deze bescherming moeten geven.

Voor mij is een kooi een kooi, ongeacht de kleur van de tralies. Geen verwaterde bijnaam nodig om de pil beter door te geven. Laten we een spade een spade noemen waar, zoals Magritte zou hebben gezegd, « dit geen kooi is. »

Wat de naam ook is, het is het principe van opgesloten moeten blijven in een afgesloten ruimte die onze meest elementaire rechten op vrij verkeer met voeten treedt. Bij mijn weten hebben we geen misdaad begaan die ons veroordeelt om opgesloten te leven om te overleven. Dat gezegd hebbende, is er niettemin de dagelijkse realiteit die ons dwingt om oplossingen te vinden om te leven in deze alomtegenwoordige en voortdurend toenemende elektromagnetische vervuiling. Het heeft jaren geduurd om passief roken te herkennen en aan het einde van deze strijd hebben we zelfs ruimtes op de markt gebracht die gereserveerd zijn voor rokers in bedrijven met filters. In ons geval is het nog steeds het tegenovergestelde, wij zijn het die geïsoleerd zijn. Het is een Topsy-turvy wereld.

Onze vijand is niet de smartphone, maar de economische uitbuiting die ervan wordt gemaakt. Ik ben verontwaardigd als ik een EHS met een smartphone zie, die financiert zijn eigen pijn door zijn abonnement. Hij heeft goede familie- of professionele redenen om contact te houden, alle excuses zijn goed en excuses voor dit punctuele gebruik, maar als een EHS in mijn witte zone komt klagen dat hij geen netwerk heeft, ontploft ik.

La cage dorée

Le débat est vif avec mon épouse concernant l’appellation des abris construits pour se protéger durant notre sommeil, au bureau ou au théâtre. Nous allons bientôt expérimenter la chaise protégée dans un cinéma et nous ne sommes toujours pas d’accord sur le nom à donner à cette protection.

Pour moi, une cage est une cage quelque soit la couleur des barreaux. Pas besoin d’un surnom édulcoré pour mieux faire passer la pilule. Appelons un chat un chat où comme aurait dit Magritte : « ceci n’est pas une cage ».

Peu importe la dénomination, c’est le principe de devoir rester enfermé dans un espace clos qui bafoue nos droits les plus élémentaires à la libre circulation. Nous n’avons à ma connaissance commis aucun délit qui nous condamne à vivre enfermé pour pouvoir survivre. Cela étant dit, il reste néanmoins la réalité quotidienne qui nous oblige à trouver des solutions pour vivre dans cette pollution électromagnétique omniprésente et en constante augmentation. Il a fallu des années pour reconnaitre le tabagisme passif et on commercialisait même à la fin de ce combat des espaces réservés aux fumeurs dans les entreprises avec des filtres. Dans notre cas c’est encore l’inverse, c’est nous qui sommes isolés. C’est le monde à l’envers.

Notre ennemi n’est pas le smartphone mais l’exploitation économique qui en est faite. Je suis révolté quand je vois un EHS avec un smartphone, il finance sa propre douleur par son abonnement. Il a de bonnes raisons familiales ou professionnelles pour rester en lien, tous les prétextes sont bons et excusent cette utilisation ponctuelle mais quand un EHS vient se plaindre dans ma zone blanche qu’il n’a pas de réseau, j’explose.

Het huis is te klein

Door prototypes te maken voor de werkplaats van 20 augustus over de constructie van een stijve structuur en de keuze van de sluier, begint de plek me te missen om alles bloot te leggen. Op de foto ontdekt u een structuur van +/- 2 * 2 * 2 die kan dienen als een luifel voor een tweepersoonsbed of bescherming voor een bureau, een structuur van 1,5 * 2 * 1 m met een BF- en HF-sluier voor een eenpersoonsbed en ten slotte een bescherming voor een enkele stoel. Ik was het vergeten maar ik had geen ruimte meer, de rolstoel en de dubbele stoel.

Ons werk stopt daar niet, we blijven zoeken naar zeilen of betaalbare oplossingen om ons te beschermen tegen verschillende stralingsbereiken en we zullen ook beginnen met naaien. Ik ben al loodgieter, elektricien, verwarmingsmonteur en timmerman geweest; Een klein naaldje mag me niet tegenhouden.

Deze oplossingen om ons dagelijks leven te verbeteren, maken ons geen kanaries opgesloten in een kooi. Onze levensstijl en het frequente gebruik van niet-blootgestelde gebieden maken deel uit van onze benadering van elektromagnetische vervuiling, een economische realiteit waarmee we moeten leren overleven. Het zal jaren duren, net als bij asbest of tabak, voordat er een oorzakelijk verband is vastgesteld en erkend om dingen te veranderen.

De observatie van de bevolking in de Collegiale Kerk van Dinant doet me denken dat het huidige massagedrag niet zal helpen om deze consumptiegewoonte te verminderen. De smartphone is een verlengstuk van ons fysieke lichaam geworden ten koste van onze intellectuele vermogens. Hoe « slimmere » objecten worden, hoe meer we « dom » worden.

We hebben nog ruimte voor deze zondag, het is gratis en in de witte zone. Reservering: regine.caxton@proximus.be